Μ’ ένα ζεϊμπέκικο βαρύ

 

.Μ’ ένα ζεϊμπέκικο βαρύ 

στίχος Α. Πουτουλούδης & I. Γιαννικόπουλος

https://www.youtube.com/watch?v=vVNrkhJFBAk

Μ’ ένα ζεϊμπέκικο βαρύ στίχοι: I. Γιαννικόπουλος & Α. Πουτουλούδης Μουσική (πρωτότυπη σύνθεση): Apostolos Putuludis Ενορχήστρωση/Παραγωγή: Suno AI Foto Bild: Gemini AI

Μ’ ένα ζεϊμπέκικο βαρύ,

με της καρδιάς μεράκι,

φλόγες ανάβει το κορμί,                   

διώχνει κάθε φαρμάκι.

Κάθε βήμα προσευχή,

κάθε στροφή κι ανάσα,

στάχτη να γίνουν οι καημοί,

στάχτη να γίνουν οι καημοί,

χαμόγελα οι στεναγμοί.

Σήκω ψυχή μου,

σήκω ψυχή μου χόρεψε,

στου πόνου το σεργιάνι,

να ανασάνει η καρδιά,

κάθε πληγή να γιάνει.

Κάθε κοφτή γυροβολιά,

ξορκίζει βάσανα παλιά,

σβήνει όλα τα αχρείαστα

του πόνου τα γραμμένα.

Ρίξε μια σπίθα στο κακό,

φωτιά στο μαύρο δάκρυ,

σβήσε τα ντέρτια τα παλιά,

σβήσε τα ντέρτια τα παλιά,

με μια γλυκιά διπλοπενιά.

Σήκω ψυχή μου,

σήκω ψυχή μου χόρεψε,

στου πόνου το σεργιάνι,

να ανασάνει η καρδιά,

κάθε πληγή να γιάνει.

ψεύτρα εποχή

..ψεύτρα εποχή

https://www.youtube.com/watch?v=cJJ_fSthkxI&list=RDibRnkgwmmZQ&index=3

στίχοι: Ιωάννης Γιαννικόπουλος & Απόστολος Πουτουλούδης

Ενορχήστρωση/Παραγωγή: Suno AI Μουσική (πρωτότυπη σύνθεση): Apostolos Putuludis

πλανεύτρα, ψεύτρα εποχή

στα ζάρια παίζεις τη ζωή

πουλημένες ηδονές και dolce vita,

δοσοληψίες και hasta la vista. 

Χάντρες φτηνές και χαϊμαλιά

σε αλισβερίσια βιαστικά

για αυταπάτη και προβολή

για πουλημένο φτηνόφιλί

Πουλιέται η ελπίδα και η ψυχή
σε μια στιγμή, για μια φυγή
κι όσα μας μένουν στη ζωή
σβήνουν σε μάταιη διαδρομή.

Ο χρόνος φεύγει ξεγλιστρά

κάθε εφήμερο το προσπερνά

η ζωή σαν τρένο πάεο στο κενό

δίχως φρένο και προορισμό.

Xαραγμένες με παλιές πληγές

στερεύουν μέσα μας οι αντοχές,

μόνο κάλπικες μένουν ευχές,

το αύριο πνιγμένο σε ενοχές.

Πουλιέται η ελπίδα και η ψυχή
σε μια στιγμή, για μια φυγή
κι όσα μας μένουν στη ζωή
σβήνουν σε μάταιη διαδρομή.

Προσφυγάκι

Κατοχύρωση πνευματικών δικαιωμάτων

Προσφυγάκι

Στίχος: Απόστολος Πουτουλούδης

λιώνουν τα χιόνια στα βουνά,

λιώνει κι η δόλια μου η καρδιά

λιώνει κι η δόλια μου η καρδιά

αχ εδώ στα ξένα που ΄ρθα

ανάθεμά σε ξενιτιά,

Που ρίχνεις μαύρη καταχνιά,

στα σπίτια, στα χωριά μας

Που ρίχνεις μαύρη καταχνιά

στα σπίτια, στα χωριά μας

άπονη κάθε ξενιτιά

πού να σταθείς να μείνεις

το δάκρυ γίνεται κρασί,

που μοναχός το πίνεις

το δάκρυ γίνεται κρασί,

που μοναχός το πίνεις

σα στρώνεις το κρεβάτι σου,

πικρό νιώθεις φαρμάκι

καημό έχεις προσκεφάλι

και το παράπονό σου

προσφυγάκι ήρθα εδώ

σε αυτόν τον ξένο τόπο

τι να τα κάνω τα καλά

σα λείπει το φιλί σου

άπονη κάθε ξενιτιά

πού να σταθείς να μείνεις

το δάκρυ γίνεται κρασί,

που μοναχός το πίνεις

το δάκρυ γίνεται κρασί,

που μοναχός το πίνεις

της μοίρας τα παράπονα

https://www.youtube.com/watch?v=xDyhiU4sOIc

της μοίρας τα παράπονα

στίχοι: Απόστολος Πουτουλούδης & Ιωάννης Γιαννικόπουλος Ενορχήστρωση/Παραγωγή: Suno AI - Ερμηνεία: Suno AI Μουσική (πρωτότυπη σύνθεση): Apostolos Putuludis της μοίρας τα παράπονα στην άκρη τα αφήνω, όσα μου χρώσταγε η ζωή στη λήθη πια τα δίνω.

Πετάω τα δυσάρεστα θα πάψω να πονάω , ό,τι με πλήγωσε βαθιά το σβήνω, προχωράω Δεν ψάχνω φταίχτες στις σκιές, ούτε παλιά σημάδια, στερέψανε οι αντοχές, σε ρημαγμένα βράδια Της μοίρας τα παράπονα στην άκρη τα αφήνω, όσα μου χρώσταγε η ζωή στη λήθη πια τα δίνω. Δε χαραμίζω την καρδιά σε ό,τι με πικραίνει Ό,τι πληγώνει, σβήνεται, ό,τι πονάει, πεθαίνει. Δεν ψάχνω φταίχτες στις σκιές, ούτε παλιά σημάδια, στερέψανε οι αντοχές, σε ρημαγμένα βράδια