ΜΠΕΣΑΛΟΥ
Πατάς στην πίστα γόησσα,
και στάζει φως η νύχτα.
Μονάχη στήνεις ζεϊμπεκιά,
κι ανάβεις τα μεράκια
Χορεύεις για τα βάσανα,
που ΄χεις φορτωμένα,
στο βλέμμα έχεις σκοτεινιά,
βαριά τη στεναχώρια.
Xόρεψε αρχόντισσα,
σβήσε όλα τα ντέρτια,
ρίξε στροφή στα ζόρικα,
να διώξεις τα φαρμάκια,
ρίξε στροφή στα ζόρικα,
να γιάνεις τα κομμάτια.
Όταν χορεύεις σιωπηλή
και το κορμί σου γέρνεις,
θωρούν πως η μοναξιά.
τα στήθια σου ματώνει.
Μα εσύ δεν είσαι ερημιά,
ούτε καπνός που σβήνει,
είσαι γυναίκα μπεσαλού,
που στο σεβντά χορεύει.
Xόρεψε αρχόντισσα,
σβήσε όλα τα ντέρτια,
ρίξε στροφή στα ζόρικα,
να διώξεις τα φαρμάκια,
ρίξε στροφή στα ζόρικα,
να γιάνεις τα κομμάτια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου