Τρίτη 4 Ιουνίου 2019

Εργασιακός μεσαίωνας

Σχολιάζει ο Απόστολος Πουτουλούδης

Σε περιγραφή ενός φίλου..
Η κοπελίτσα, υπάλληλος γραφείου με ημιαπασχόληση σε συμβολαιογραφείο. Χαμογελαστή, εξυπηρετική, άψογη στη δουλειά της, όπως πρέπει να είναι!
Η συμβολαιογράφος επίσης χαμογελαστή, όμως για άλλους λόγους. Οι δουλειές πάνε καλά και τα χρήματα περισσεύουν. Το τσιγάρο πάει κι έρχεται, αν κρίνεις από την ατμόσφαιρα, αλλά και από το γεμάτο σταχτοδοχείο.
Σε μια επίσκεψη που έλειπε η αφεντικίνα, η κοπελίτσα εκμυστηρεύτηκε στον φίλο, πως το ωρομίσθιο είναι 3 ευρώ καθαρά, αλλά παρακάλεσε να μην το πεί παραέξω, ο φόβος βλέπεις της απόλυσης.. δηλαδή 12 ευρώ για 4 ώρες (2,5 πακέτα τσιγάρα της εργοδότριας) και 24 ευρώ για όλη την ημέρα ..βάλε τώρα 22 ημέρες δουλειά τον μήνα επί 24 ευρώ, μας κάνουν 528 ευρώ καθαρά τον μήνα..
Από εμπειρία να αναφέρω πως τα λάθη ήταν τεράστια! Σε χαμηλόμισθους ποτέ δεν καταργείς τα δικαιώματα τους. Ο κατώτατος μισθός πρέπει πάντα να έχει αυξητική πορεία και όχι να καταργούνται όσα κερδήθηκαν με κόπο και αίμα.
Τώρα πάλι, αν σκεφτείς μακροχρόνια και αναλογιστείς, τι θα πάρουν αυτοί οι άνθρωποι ως σύνταξη, ιδίως στον ιδιωτικό τομέα, καλύτερα να μην το μάθουν ποτέ, γιατί θα μας πάρουν όλους στο κυνήγι. Τα αίτια πολλά..
Πάμε τώρα στη αντίπερα όχθη, δηλ. στον δημόσιο τομέα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως πρέπει να τους βλέπουμε ως αντιπάλους.
Κάποτε στην Χαλκιδική, κάποιος συνταξιούχος του δημοσίου, νεαρός σχετικά στην ηλικία, με επιχείρηση ενοικιαζομένων δωματίων, μου παραπονέθηκε για την μείωση της σύνταξης του. Αν θυμάμαι καλά, είχε πάει η σύνταξη του περίπου στα 1300 ευρώ και δεν του έφταναν λέει να βοηθήσει τα άλλα μέλη της οικογενείας του. Του ανέφερα κάποια στοιχεία, για όσα ισχύουν σε άλλες ευρωπαικές χώρες και μάλλον δεν του άρεσε. Κάπως έτσι δυνασχετούν και σήμερα, όσοι έπαιρναν υψηλές συντάξεις από τα 45 ή τα 50 τους χρόνια. Να ξεκαθαρίσω, πως ποτέ δεν με ενδιέφερε αν κάποιος κέρδιζε περισσότερα, με προβημάτιζε όμως και με εξόργιζε το γεγονός των μεγάλων ανισοτήτων και αδικιών στο ίδιο το κράτος. Ας πάρουμε μια εικόνα πως υπολογίζεται η σύνταξη σε μια άλλη ευρωπαική χώρα, πχ. την Γερμανία.. αν υποθέσουμε πως κάποιος παίρνει 2000 ευρώ μικτά, το ποσό διαιρείται με το 100 και πολλαπλασιάζεται με τα χρόνια που έχεις δουλέψει. Αν κάποιος πχ. έχει δουλέψει 20 χρόνια και έπαιρνε αυτά τα χρήματα, τα συντάξιμα που θα του αναλογούσαν θα ήταν 600 ευρώ τον μήνα, αλλά στο 67ο έτος της ηλικίας του. Σε περίπτωση που έχεις δουλέψει 35 χρόνια σου δίνεται η δυνατότητα να βγείς και από το 63ο  ή από τα 65ο έτος, με κρατήσεις περίπου 3,6 % για κάθε έτος πρόωρης συνταξιοδότησης. Εξηγήστε μου πως είναι δυνατόν να παίρνει σύνταξη κάποιος απο τα 45 και να γκρινιάζει, εφόσον παίρνει ακόμη ένα σημαντικό ποσό? Αν υπολογίσουμε στα 25 χρόνια πλήρωσε περίπου 200 ευρώ τον μήνα Χ12 μήνες= 2400 Χ 25 χρόνια = 60000 ευρώ. Τώρα ας υποθέσουμε πως ζεί ως συνταξιούχος για 35 χρόνια ακόμη και παίρνει 1000 ευρώ τον μήνα, το σύνολο που θα πάρει είναι 420.000 χιλιάδες ευρώ, δηλ. επιβαρύνει τον κρατικό προυπολογισμό με 360.000 ευρώ επιπλέον. Προσωπικά θεωρώ, πως η κατώτατη σύνταξη πρέπει να φτάνει για την αξιοπρέπεια κάθε ανθρώπου και όχι για να ζεί με ελεημοσύνη.
Τι πρέπει να σκεφτούν οι σημερινοί εργαζόμενοι, όταν με μισθούς πείνας στον ιδιωτικό τομέα προσπαθούν να επιβιώσουν? Και μετά αναρωτιόμαστε ακόμη, γιατί φεύγουν οι νέοι από την χώρα?
Για να μην σβήσουν τα όνειρα τους, γι΄αυτό το κάνουν!
Να ξεκαθαρίσω πως και σήμερα αρκετοί μισθοί στο δημόσιο, μετά τις μειώσεις, είναι χαμηλοί ως ανεπίτρεπτοι, όμως αυτό είναι άλλη συζήτηση. 
Ας πούμε και λίγα συνδικαλιστικά... 
Οι συλλογικές διαπραγματεύσεις γίνονται για το σύνολο των κανόνων που διέπουν τις σχέσεις ανάμεσα στον εργοδότη και τον εργαζόμενο. Μεταξύ αυτών και ο καθορισμός της αμοιβής. Στόχος των συνδικαλιστών είναι να αποτρέπουν πισωγυρίσματα σε καταστάσεις που να θυμίζουν μεσαιωνικά χρόνια και να βάζουν φρένο στις απαιτήσεις των παράλογων απαιτήσεων των εργοδοτών, ενώ στόχος των εργοδοτών είναι η ανταγωνιστικότητα, η αύξηση της παραγωγικότητας και να τηρούν τις δεσμεύσεις. Δυστυχώς σήμερα, οι προτάσεις των εργοδοτών, για διάφορους λόγους και με την υπογραφή των πολιτικών, όπως ήταν στην περίοδο της κρίσης, αναγκάζουν τους εγαζομένους να κάνουν αποδεκτά τα μισθολογικά αιτήματα των εργοδοτών, αλλά και τις διαφορετικές μορφές απασχόλησης. Τα προβλήματα γεννιούνται όταν και τα ίδια συνδικάτα είναι αποδυναμωμένα ή αδυνατούν και λόγω μη απαραίτητης εμπειρίας να εκπροσωπήσουν τους εργαζομένους. Κάπως έτσι ανατρέπονται και απορρυθμίζονται οι εργασιακές σχέσεις. Ας μην ξεχάσουμε και τα χρόνια που κάποια σωματεία στο δημόσιο προσπαθούσαν να κατοχυρώσουν συντεχνιακά προνόμια, εξυπηρετώντας ταυτόχρονα κομματικούς μηχανισμούς..
ΥΓ..φτάνει για σήμερα..

Δευτέρα 3 Ιουνίου 2019

Εμείς ή αυτοί?

Σχολιάζει ο Απόστολος Πουτουλούδης
Πότε θα κάμει ξαστεριά, πότε θα φλεβαρίσει?
Άσχετα αν έπαθε πανωλεθρία ο ΣΥΡΙΖΑ και στον δεύτερο γύρο των περιφερειακών και δημοτικών εκλογών και όπως διαφαίνεται το ίδιο θα πάθει και στις εθνικές, η ξαστεριά θα αργήσει να έρθει και ίσως δεν έρθει ποτέ! Τα λάθη του ΣΥΡΙΖΑ, το ήθος ορισμένων στελεχών και τις επιλογές τους τις αποδοκίμασε ο ελληνικός λαός στην κάλπη και καλά έκανε!. Τα δήθεν φιλολαικά μέτρα, λίγο πριν τις ελογές δεν είχαν την απήχηση που περίμεναν, ενώ η νεολαία σκέφτεται τελείως διαφορετικά και τους έχει γυρίσει την πλάτη, εδώ και καιρό. Πάει τέλειωσε αυτό! Η επόμενη μέρα, όσων περιμένουν να αλλάξει η κατάσταση, πλανώνται πλάνην οικτράν. Ο δρόμος μακρύς και δύσκολος για ένα ελπιδοφόρο αύριο. Τα νούμερα δεν βγαίνουν και η χώρα συνεχίζει να είναι εγκλωβισμένη στο χρέος. Όπως διαφαίνεται στον ορίζοντα, πολλές εναλλακτικές λύσεις δεν υπάρχουν, όμως με έχει κουράσει στην σύγχρονη εποχή η αντίληψη των πολιτικών, όσων σέβονται τον θεσμό της δημοκρατίας, τα θεμελιακά δικαιώματα των ανθρώπων, να ορίζουν τους εαυτούς τους προοδευτικότερους και δημοκρατικότερους όλων των άλλων και να διχάζουν την κοινωνία. Ο ΣΥΡΙΖΑ απέτυχε παταγωδώς. Αυτό που χρειαζόμαστε στην σύγχρονη εποχή είναι δίκαιες και διαχρονικές ρυθμίσεις που να κατανέμουν δίκαια τα κόστη και τα οφέλη. Πάρτε παράδειγμα το ασφαλιστικό. Όπως ήταν δομημένο το σύστημα, με τις κρατικές επιχορηγήσεις αργά ή γρήγορα θα κατέρρεε. Το σύνολο εισφορών ήταν σε σύγκριση με την σύνταξη δυσανάλογο. Αν δεν μπορούμε να σκεφτούμε τις μελλοντικές γενιές ή τους ανέργους να έχουν μια αξιοπρεπή διαβίωση, δεν μπορούμε να μιλάμε για δημοκρατία και κοινωνικό κράτος.
Κάποτε, πρέπει να καταλάβουμε πως όλοι βρισκόμαστε στο ίδιο τρένο, είμαστε συνταξιδιώτες. Άκουγα επίσης εχθές την κυρία Γεννηματά, να μιλάει για προοδευτικούς πολίτες και δυσανασχέτησα. Επειδή και ο δικός μου πολιτικός χώρος βρίσκεται κάπου εκεί, με ξινίζουν τέτοιες αναφορές. Άξιοι και ικανοί βρίσκονται σε διάφορους χώρους. Όπως σωστά επισημαίνει η κυρία Γλύκατζη-Αρβελέρ σε συνέντευξη της στην Καθημερινή, η Ευρώπη και Ελλάδα είναι έννοιες ταυτόσημες ήδη από τα χρόνια του Ηροδότου. Πρέπει να το θυμόμαστε και να μάθουμε να ζούμε σε μια ευρωπαϊκή και παγκοσμιοποιημένη κοινωνία χωρίς να λέμε "αυτοί και εμείς".Μας τελειώνουν ή τους τελειώνουμε είναι αναχρονιστικές εκφράσεις που δεν αρμόζουν στην σημερινή εποχή. Είναι καιρός να καταλάβουν οι πολιτικοί τον ρόλο τους! Είναι καιρός να καταλάβουμε τον ρόλο μας!

Κυριακή 19 Μαΐου 2019

Εγκληματικότητα - οργανωμένο έγκλημα

Σχολιάζει ο Απόστολος Πουτουλούδης

Παρακολουθώντας τις ειδήσεις στα διάφορα κανάλια της ελληνικής τηλεόρασης και αν δεν γνωρίζεις τι γίνεται σε άλλες χώρες, θα τρομοκρατηθείς.
Αποκομίζεις την άποψη πως η Ελλάδα έχει την μοναδικότητα στην παρανομία και γενικά στην εγκληματικότητα. Η ελληνική TV έχει ένα ιδιαίτερο χάρισμα να δραματοποιεί, να ωραιοποιεί καταστάσεις ή να στάζει χολή στο όνομα της τηλεθέασης πολύ αποτελεσματικά. Να σημειώσω πως κάθε είδηση που αφορά την εγκληματικότητα είναι σημαντική και καλώς κάνουν και μας πληροφορούν, αλλά όπως παρουσιάζονται οι ειδήσεις στα ελληνικά κανάλια θα πρέπει να μας προβληματίζει.
Για να καταλάβουμε την διάσταση του προβλήματος, θα σας αναφέρω μερικά στοιχεία από την εγκληματικότα που υπάρχει στη Γερμανία για να δούμε το μέγεθος του φαινομένου, τις διαφορές μας, αλλά και την αποτελεσματικότητα των συστημάτων.
Δυστυχώς η εκγληματικότητα δεν έχει σύνορα και τείνει να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο υπολογισμός του κόστους από όλων των ειδών τις εγκληματικές ενέργειες στην  Ευρωπαϊκή Ένωση
, σύμφωνα με όσα μας πληροφορούσε το ειδησεογραφικό κανάλι euronews το 2015, ανέρχονταν στα 110 δισσεκατομμύρια. 
Συνήθως όταν μιλάμε για εγκληματίες, η σκέψη μας μας πάει μόνο σε άτομα του υποκόσμου, φονιάδες, στην κινέζικη μαφία, σε Κολομβιανούς΄΄ βαρόνους΄΄ της  κοκαΐνης  ή την ιταλική μαφία. Σήμερα το οργανωμένο έγκλημα έχει διεισδύσει σε όλους τους τομείς της δημόσιας ζωής και δύσκολα μπορεί να αντιμετωπιστεί, αν δεν λάβουν από κοινού οι χώρες της υφηλίου περισσότερα μέτρα πρόληψης και ελέγχου, ενώ το μαύρο χρήμα ξεπλένεται με διάφορους τρόπους και αδυνατούν να βρούν τις υπόγειες διαδρομές του.
Εκτός των άλλων, υπάρχει και ο κατακερματισμός των άλλοτε μαφιόζικων ομάδων  σε μικρότερες ομάδες εγκληματιών, με αρκετές προσθήκες νέων μελών που δρούν ανεξέλεγκτα, με αποτέλεσμα, να γίνεται και ο ρόλος της Αστυνομίας ακόμη πιο δύσκολος. Σε αυτές τις ομάδες θέλω να αναφερθώ και όχι να αναλύσω τα οικονομικά- πολιτικά εγκλήματα των κυρίαρχων ελίτ παγκοσμίως, αν και αυτά είναι είναι κατά πολύ χειρότερα των υπολοίπων.
Τα αίτια της έξαρσης της εγκληματικότητας από τις εν λόγω μικρές ομάδες πολλά και το φαινόμενο πολυσύνθετο! Ο πόθος για εύκολο κέρδος, οικονομική κρίση, ανεργία, άθλιες συνθήκες, διαβίωσης, φτώχεια, ναρκωτικά, πορνεία, διακίνηση παράνομων μεταναστών, οικογενειακό περιβάλλον, έλλειψη δραστικών μέτρων, αδιαφορία της Πολιτείας, έλλειψη παιδείας, κρίση αξιών, μιμητισμός, ανομία, ρατσισμός κλπ.
Ας δούμε λοιπόν, τι γίνεται σε μια καλύτερα οργανωμένη κοινωνία, όπως είναι η Γερμανία για να καταλάβουμε το μέγεθος της παγκοσμιοποίησης του εγκλήματος.
Διαβάζω από τα στατιστικά στοιχεία της Ομοσπονδιακής Εγκληματολογικής Αστυνομίας (BKA), πως το πρώτο ΑΤΜ που ανατίναξαν οι εγκληματίες ( συχνό το φαινόμενο και στην χώρα μας) ήταν το 2005, ενώ συνολικά πραγματοποιήθηκαν 14 απόπειρες. Από τότε έχουμε μια ραγδαία αύξηση τέτοιων δραστηριοτήτων. Ας πάρουμε μόνο μια χρονιά, καθώς οι υπόλοιπες χρονιές δεν διαφέρουν και πολύ. Το 2017 υπήρξαν 268 απόπειρες ανατίναξης ΑΤΜ, από τις οποίες οι 128 με επιτυχία, ενώ την ίδια χρονιά υπήρξαν 499 περιπτώσεις υποκλοπής δεδομένων των τραπεζικών καρτών..
Πολλές περιπτώσεις συνέβησαν κοντά στα ολλανδικά σύνορα. Σύμφωνα πάντα με πληροφορίες της ΒΚΑ, οι περισσότεροι ύποπτοι έφθασαν από άλλες ευρωπαϊκές χώρες, ήταν δηλαδή "μετακινούμενοι παραβάτες". Στις πρώτες θέσεις των υπόπτων για τα συγκεκριμένα αδικήματα είναι άτομα μαροκινής καταγωγής που ζούν στην Ολλανδία και ύποπτοι που προέρχονται από την Βουλγαρία και την Πολωνία.
Από τα περίπου 5,76 εκατομμύρια συνολικά εγκλήματα που διαπράχθηκαν στη Γερμανία το 2017, τα περισσότερα εγκλήματα ήταν για κλοπή και ληστεία. Οι περισσότερες κλοπές ήταν το 2017 κλοπές σε καταστήματα (353.384 περιπτώσεις), κλοπές τσαντών, πορτοφολιών (127.376), κλοπές ποδηλάτων (300.006) , κλοπές μηχανοκίνητων οχημάτων (276.928), διαρρήξεις κατοικιών ( 116.540 ). Μόνο στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, υπήρχαν πάνω από 39.000 κρούσματα διαρρήξεων το 2017, με ποσοστό ανίχνευσης μόλις στο 17,8%, ενώ για την διελεύκανση υποθέσεων κλοπής οχημάτων ήταν 26,7%. Το ποσοστό συμμετοχής όσων δεν είχαν γερμανική υπηκοότητα ήταν της τάξης του 30,4%.
Τα ποσοστά ανεβαίνουν όταν έχουμε επιθέσεις σε πολίτες, όπου στο σύνολο των 188.946 περιπτώσεων, οι αλλοδαποί που τα διαπέπραξαν ήταν 67.869, ενώ στα υπόλοιπα, πολίτες με γερμανική υπηκοότητα. Σε όλες αυτές τις επιθέσεις υπήρξαν 2.379 θύματα και 137.058 περιπτώσεις που αφορούσαν βαρύ τραυματισμό.
Βλέπουμε πως παρά τις προφυλάξεις και τα μέτρα ασφαλείας που παίρνει η γερμανική Αστυνομία, εγκλήματα διαπράττονται παντού.
Ποιες όμως είναι οι διαφορές μας?
Δεν υπάρχει περίπτωση στη Γερμανία να γνωρίζουν τις συμμορίες, τους εγκληματίες και να μην πάρουν δραστικά μέτρα για την πάταξη τους. Αυτά τα φαινόμενα παίρνουν μορφή, εκεί όπου ένα σαθρό πολιτικό σύστημα αδυνατεί ή αδιαφορεί να λάβει μέτρα πρόληψης για την ασφάλεια των πολιτών. Αυτή είναι η διαφορά! Σε μια οργανωμένη κοινωνία όταν οι εγκληματίες είναι γνωστοί, η Αστυνομία, σε συνεργασία με την Πολιτεία, την δικαιοσύνη, την εκπαιδευτική κοινότητα, τους πολίτες παίρνει δραστικά μέτρα..

Να σας αναφέρω μια περίπτωση που οπαδός ποδοσφαιρικής ομάδας καταδικάστηκε σε 20 μήνες φυλάκισης για επίθεση σε αστυνομικό. Πόσες φορές είχαμε επιθέσεις σε αστυνομικούς στην χώρα μας, χωρίς να τιμωρηθεί κανένας και η βία στα γήπεδα συνεχίζεται?
Θα μπορούσα να σας αναφέρω χιλιάδες τέτοια περιστατικά
Λεηλασίες και βανδαλισμοί σε εκπαιδευτικά ιδρύματα σε  ελάχιστες περιπτώσεις και μεμονωμένες.
Αντίθετα όσων συμβαίνουν στη χώρα μας με τις περιπτώσεις των «γνωστών -άγνωστων», τους κουκουλοφόρους στα Εξάρχεια, τους Ρωβίκωνες, την δράση τους στα Πανεπιστήμια ή τις εγκληματικές δραστηριότητες της Χρυσής Αυγής κ.ο.κ. 
Ίσως κάποτε πρέπει να μιλήσουμε και για την εγκληματικότητα του κράτους ΄΄δικαίου΄΄.
Αυτά τα λίγα περί εγκληματικότητας...Τα συμπεράσματα δικά σας!

Πηγή: Bundesministerium, BKA

Πέμπτη 2 Μαΐου 2019

Ο Ελληνάρας πιστολέρο

Σχολιάζει ο Απόστολος Πουτουλούδης
Αξιόλογοι και σπουδαίοι υπήρξαν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν σε τούτον τον τόπο.. 
                                 
Με αφορμή την ιστορία της 8χρονης, που συνεχίζει να βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση και επειδή εξοργίζομαι με τις συμπεριφορές κάποιων ανεγκέφαλων, όπως του Ελληνάρα πιστολέρο, ας τα επαναλάβουμε, με την ελπίδα κάποτε να γίνουμε περισσότερο σώφρονες και ανθρώπινοι! Όλοι μας!
Να αναρωτηθούμε και πάλι,τι είναι αυτό που πρέπει να μας γεμίζει με περηφάνια στην σύγχρονη εποχή?
Από την ιστορία του Ιησού, μ΄αρέσει η σκηνή που διαδραματίζεται στα Ιεροσόλυμα, στον οίκο του θεού, όπου μενόμενος και με μαστίγιο, τους βγάζει όλους έξω, αναποδογυρίζει πάγκους, σκορπάει τα κέρματα των αργυραμοιβών, χωρίς να κωλώνει μπροστά στο ιερατικό κατεστημένο.
Υπάρχουν στιγμές, όπου πραγματικά θά ΄θελα και εγώ να πάρω ένα καμτσίκι και να μαστιγώσω ορισμένους ζηλόφθονους, εγωιστές, κόλακες, άπληστους, ψευτόμαγκες..Αν κάποτε το πραγματοποιήσω, θα πάρω ως σύμμαχο και την Στέλλα, που γυρίζει και εύκολα το μάτι της. Να τσ΄ κοπανάμε μαζί, μέχρι να συνετιστούν και να στρώσουν ..
Τελικά είμαστε παράξενος λαός.
Τρώμε, γλεντάμε και πυροβολάμε, γιατί έτσι γουστάρουμε, αδιαφορώντας που θα καρφωθεί η σφαίρα..τα είδαμε τα αποτελέσματα..ένα μικρό 8χρονο κοριτσάκι στην εντατική..
Υπερεφανευόμαστε για τον τόπο μας, αλλά δεν τον εκτιμάμε όσο θα έπρεπε.
Ισχυριζόμαστε πως έχουμε την πιο όμορφη χώρα, αλλά πνιγόμαστε στα σκουπίδια.
Ισχυριζόμαστε πως γνωρίζουμε τα πάντα, αλλά χλευάζουμε τους πάντες.
Μας αρέσει να κατηγορούμε το σύστημα, τους ξένους, αλλά τσιμουδιά για την δική μας ανικανότητα.
Και αυθαίρετα θα κτίσουμε και φακελάκια θα δώσουμε και στο πεζοδρόμιο θα παρκάρουμε και τον διπλανό μας θα βρίσουμε και πάει λέγοντας.
Γουστάρουμε να το παίζουμε δημοκράτες, ηθικοί, αλλά κάνουμε ακριβώς τα αντίθετο...Άμα λάχει ψηφίζουμε και Χρυσή Αυγή, θα πούμε και ένα: που ΄σαι ρε Παπαδόπουλε?
Από μύθους δε, να χορτάσει ο ντουνιάς!
Υιοθετούμε από μικροί, ίσως και και λόγω εκπαίδευσης την φράση «ότι φάμε, ότι πιούμε και ότι αρπάξει ο κώλος μας» και την έχουμε κάνει βίωμα.
Αν και χαρακτηριζόμαστε θρήσκοι, στην πραγματικότητα είμαστε διαβόλου κάλτσα και από υπερβολή, άλλο τίποτα! Φαντασμένοι και μοναδικοί σε τούτον τον κόσμο! Έτσι τουλάχιστον νιώθω όταν αντικρύζω ή ακούω για κάποιους ανθρώπους που επιβεβαιώνουν τους ισχυρισμούς μου. Για να πούμε και του στραβού το δίκαιο, ευτυχώς δεν είναι όλοι έτσι! Μια μικρή μερίδα ΄΄πολιτών΄΄ είναι, που δυστυχώς επισκιάζει τις φιλότιμες προσπάθειες των περισσοτέρων.
Αξιόλογοι άνθρωποι υπάρχουν και σήμερα. Για πρότυπα όμως έχουμε άλλους..



Εφόσον και το τελευταίο ταξίδι ήταν στο νησί των Φαιάκων, θα αναφερθώ σε δυο ανθρώπους, στον φοιτητή Κώστα Γεωργάκη από την Κέρκυρα, που δεν άντεξε το στρατιωτικό καθεστώς και το 1970 αυτοπυρπολήθηκε στη Γένοβα σε ένδειξη διαμαρτυρίας. Τα τελευταία του λόγια: «Ζήτω η ελεύθερη Ελλάδα»!
Μοναδικός ήταν ο Διονύσιος Σολωμός, που με την ποίησητου ξεσήκωνε τα αισθήματα του λαού για ανεξαρτησία. Πέθανε στην Κέρκυρα το 1857.

Σάββατο 6 Απριλίου 2019

προληπτική κολονοσκόπηση

Όσα πρέπει να γνωρίζετεü για την κολονοσκόπηση.
Για καθαρά προληπτικούς λόγους, πριν λίγο καιρό, έκανα και ο ίδιος την προληπτική κολονοσκόπηση, χωρίς φυσικά να έχω κάποια ένδειξη, όπως αίμα στα κόπρανα, δυσκοιλιότητα ή κάτι άλλο που να με ανησυχούσε..Είναι μια πάγια τακτική των οικογενειακών γιατρών να σε ενημερώνουν για τους λόγους που πρέπει να γίνεται η εξέταση από την ηλικία των 55 ετών. Φυσικά και την έκανα! Γιατί άλλωστε, να μην κάνω μια απλή ανώδυνη εξέταση, που θα με απαλλάξει από τυχόν προβλήματα στο μέλλον; Είπα στον γιατρό, Γιάννη Αρβανιτάκη, να γράψει δυο λόγια για να καταλάβετε την σπουδαιότητα της εξέτασης. Στην δική μου περίπτωση, η ενδοσκοπική εξέταση έφτασε μέχρι το εγκάρσιο κόλον.. εκεί δημιουργούσε το έντερο μια στροφή  και επειδή χρειαζόταν ακόμη ένας γιατρός να βοηθήσει, θα χρειαστεί να την ξανακάνω. Να φανταστείτε ξύπνησα και βοηθούσα την κοπελιά να σηκώσει την κοιλιά..ο γιατρός βέβαια με ξανάρηξε στην μέθη. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, καθώς δεν  βρέθηκε κανένας πολύποδας και μέχρι εκεί ήταν όλα καθαρά.. παρόλα αυτά πρέπει να την ολοκληρώσω για να είμαι σίγουρος..Επειδή έχω δει περιπτώσεις ανθρώπων που αγνόησαν την εξέταση και ταλαιπωρήθηκαν στο μέλλον, σας συνιστώ όλους να την κάνετε.
Για περισσότερα σας παραπέμπω στο άρθρο του φίλου μου, Γιάννη Αρβανιτάκη...

Η ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΚΟΛΟΝΟΣΚΟΠΗΣΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΣΩΖΕΙ ΖΩΕΣ

του Γιάννη Αρβανιτάκη

Αγαπητές φίλες κι αγαπητοί φίλοι,

απευθύνομαι σε όλους εσάς που περάσατε επιτυχώς το κατώφλι των 50 χρόνων! Θα ήθελα να’ ξερα αλήθεια, πόσοι εξ υμών υποβληθήκατε σε μία προληπτική κολονοσκοπική εξέταση!

Μετά τα πενήντα, η πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου του παχέος εντέρου (ΚΠΕ) διπλασιάζεται κάθε δέκα χρόνια. Για άτομα που

δεν παρουσιάζουν βεβαρυμμένο οικογενειακό ιστορικό, ο ΚΠΕ είναι εξαιρετικά σπάνιος κάτω από την ηλικία των 50 ετών.

Στην Γερμανία, μετά τον καρκίνο του προστάτη και τον καρκίνο του πνεύμονα, ο καρκίνος του παχέος εντέρου καταλαμβάνει την τρίτη θέση στους άνδρες και στις γυναίκες έρχεται δεύτερος μετά τον καρκίνο του μαστού. Έτσι, από το 2002, για κάθε άτομο ηλικίας 55 ετών και άνω, τα ασφαλιστικά ταμεία συμπεριέλαβαν την προληπτική κολονοσκόπηση στο πρόγραμμα ανίχνευσης πρόδρομων μορφών και ασυμπτωματικού καρκίνου.

Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, στα πρώτα 10 χρόνια της εφαρμογής του μέτρου, 4 εκατομμύρια άτομα έλαβαν μέρος στις προληπτικές ανιχνευτικές εξετάσεις (screening) και κατά τους υπολογισμούς αποφεύχθηκαν 180.000 ΚΠΕ. 

Διάφορες μελέτες απέδειξαν επίσης, πως η εμφάνιση πρόδρομων μορφών ΚΠΕ είναι συχνότερη στους άνδρες απ’ ό,τι στις γυναίκες. Τελικά, μετά από μία περίοδο σχετικής αδράνειας, από τον Απρίλιο του 2019, τα γερμανικά ασφαλιστικά ταμεία υγείας θα αναλαμβάνουν τα κόστη των κολονοσκοπήσεων και των δοκιμασιών ανίχνευσης λανθάνουσας (μικροσκοπικής) απώλειας 
αίματος στα κόπρανα για τους άνδρες ηλικίας άνω των 50, ενώ για τις γυναίκες παραμένει όπως πριν, ήτοι 55 χρόνων και άνω. 
Λόγω του αυξημένου προσδόκιμου ζωής, η εξέταση έχει νόημα και για άτομα ηλικίας 70 και 80 χρονών.

Εννοείται βέβαια, πως σε περιπτώσεις που υφίστανται προδιαθεσικοί παράγοντες για την ανάπτυξη καρκίνου παχέος εντέρου, όπως οικογενειακό αναμνηστικό πολυπόδων ή καρκίνου παχέος εντέρου, το άτομο πάσχει ατομικό ελκώδη κολίτιδα ή νόσο του Crohn, τότε η κολονοσκόπηση πρέπει να γίνεται νωρίτερα.

Η καρκινογένεση είναι το αποτέλεσμα μιας πολυσταδιακής διαδικασίας, επακόλουθο αλλεπαλλήλων ζημιογόνων μεταλλάξεων των κυττάρων. Προηγείται το πρόκαρκινικο στάδιο, για το παχύ έντερο ένας πρώιμος νεοπλασματικός πολύποδας, ο οποίος εξελίσσεται εν καιρώ, σε καρκίνο. Ο απαιτούμενος χρόνος γι’ αυτή την μετάπτωση ανέρχεται σε δέκα χρόνια περίπου. Το παχύ έντερο είναι ένα από τα όργανα που λόγω της ανατομίας του προσφέρει μια εύκολη πρόσβαση και άμεση επισκόπηση, ως επί το πλείστον, όλων των τμημάτων του παχέος εντέρου.
Άπαξ και η κολονοσκόπηση βγει απόλυτα καθαρή, ο επόμενος έλεγχος δεν είναι αναγκαίος προτού περάσουν 10 χρόνια.

Εάν πάλι κατά την εξέταση ανευρεθεί πολύποδας δεν σημαίνει και 

καλά πως θα μεταμορφωνόταν σε καρκίνο. Οι πολύποδες διακρίνονται σε διάφορες κατηγορίες και μόνο οι λεγόμενοι ''νεοπλασματικοί πολύποδες'' δύνανται να μεταπέσουν σε καρκίνο. Η έγκαιρη ανίχνευση κι αφαίρεση των νεοπλασματικών πολυπόδων προλαμβάνει την ενδεχόμενη εξέλιξη τους σε κακοήθη όγκο. Κατόπιν, ανάλογα με το αποτέλεσμα της ιστολογικής εξέτασης, ο θεράπων ιατρός θα κρίνει και θ’ αποφασίσει για το πότε οφείλει να γίνει ο επόμενος κολονοσκοπικός έλεγχος.

Τα αίτια που ευδοκιμούν την ανάπτυξη ΚΠΕ δεν είναι απολύτως γνωστά. Εκτός από τους προδιαθεσικούς παράγοντες που ανέφερα πιο πάνω, φαίνεται να σχετίζονται και με τον τρόπο διαβίωσης μας, π.χ.:
* Η πολύ συχνή κατανάλωση κόκκινου ή επεξεργασμένου κρέατος αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης ΚΠΕ, ενώ διατροφή πλούσια σε φυτικές ίνες, λαχανικά και φρούτα τον μειώνουν.
* Η υπέρμετρη κατανάλωση αλκοόλ μεγεθύνει επίσης τον κίνδυνο ανάπτυξης ΚΠΕ. 

* Το κάπνισμα αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης μεγάλων πολυπόδων στο παχύ έντερο.
* Η μειωμένη φυσική δραστηριότητα, η καθιστική ζωή καθώς και η παχυσαρκία υποβοηθούν την γένεση ΚΠΕ.

Τέλος, ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ καθώς και ιστορικό προηγηθέντων μορφών καρκίνων φαίνεται πως ευνοούν την ανάπτυξη ΚΠΕ.
Το λεγόμενο σπαστικό κόλον (ΣΚ) ή σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (ΣΕΕ) δεν υπάγονται σ’ αυτή την κατηγορία.

Ενοχλήσεις/συμπτώματα που δεν πρέπει να αγνοήσουμε και χρήζουν περαιτέρω διευκρίνισης διότι θα μπορούσαν να υποθάλπουν ΚΠΕ :
* Ξαφνική αλλαγή στις συνήθειες κένωσης του εντέρου ή της σύστασης των κοπράνων ή και αμφοτέρων.
* Παρουσία αίματος στα κόπρανα.
* Ανεξήγητη αναιμία. Η χρόνια απώλεια αίματος από το παχύ έντερο μπορεί να μην είναι ορατή με γυμνό οφθαλμό, δηλαδή να είναι λανθάνουσα.
* Φουσκώματα, δυσφορία, κοιλόπονοι μπορεί μεν να έχουν διαφορετική αιτιολογία, πρέπει όμως να ψάχνονται.
* Αδιευκρίνιστη απώλεια βάρους.

Φίλες και φίλοι, οι περισσότεροι όγκοι δεν προκαλούν ενοχλήσεις ή τα συμπτώματα είναι ασαφή και άτυπα. Γι’ αυτούς τους λόγους, 
Συχνότητα εμφάνισης καρκίνου
στα διάφορα τμήματα του παχέος εντέρου
η διενέργεια προληπτικών διαγνωστικών εξετάσεων είναι εξαιρετικά σημαντική. Προς το παρόν, δεν μπορούμε ακόμη να διαγνώσουμε ή να προβλέψουμε εγκαίρως όλους τους καρκίνους, αλλά γι’ όσους μπορούμε, μιλάμε πλέον για ίαση κι όχι μόνο για παράταση χρόνου ζωής!

Γενικά, η κολονοσκόπηση είναι μια ασφαλής εξέταση και εκτελείται υπό συνθήκες ήπιας καταστολής και αναλγησίας, ''μέθης'' με την λαϊκή της έκφραση. Επειδή ο καλός καθαρισμός του εντέρου είναι καθοριστικός για την επιτυχία της εξέτασης, προηγείται λήψη καθαρτικού μια μέρα πριν από την εξέταση. Γι’ αυτό οι απαραίτητες οδηγίες λήψης του καθαρτικού πρέπει να δίνονται με λεπτομέρεια γραπτά και προφορικά. Η διαδικασία διαρκεί 25 με 30 λεπτά περίπου. Διάτρηση του εντέρου ή αιμορραγία μετά από λήψη βιοψίας, είναι ευτυχώς σπάνιες επιπλοκές.

Οι περισσότεροι των συνανθρώπων μας είναι διστακτικοί ή αποφεύγουν την προληπτική εξέταση του παχέος εντέρου για τους παρακάτω βασικούς λόγους:

* Άγνοια των πλεονεκτημάτων που προσφέρει η κολονοσκόπηση.
* Άγχος λόγω της λανθασμένης εντύπωσης πως η εξέταση είναι επώδυνη.
* Άγχος μήπως υπάρξουν επιπλοκές.
* Άγχος μήπως διαγνωστεί καρκίνος.
* Άγνοια σχετικά με την κάλυψη του κόστους της εξέτασης από τα ασφαλιστικά ταμεία.
* Έλλειψη εμπιστοσύνης στους γιατρούς.

Αλλά, κατά την προσωπική μου γνώμη, κύρια αιτία των προαναφερθέντων είναι η ανεπαρκής ή η παντελής έλλειψη σωστής πληροφόρησης.

Προσυμπτωματικοί εργαστηριακοί έλεγχοι

Στην Ε.Ε, τα περισσότερα ασφαλιστικά ταμεία υγείας προσφέρουν 
Τεχνική αφαίρεσης ενός μισχωτού πολύποδα
σε άτομα άνω των 50 ετών μια απλή εξέταση κοπράνων για ανίχνευση λανθάνουσας/μικροσκοπικής ποσότητας αίματος ανά 1 ή 2 χρόνια. Σε περίπτωση θετικού ευρήματος ακολουθεί ερευνητική κολονοσκόπηση. Πρόκειται για την απλούστερη, φθηνότερη και ασφαλέστερη μέθοδο προσυμπτωματικού ελέγχου. Η εξέταση γίνεται με την βοήθεια ενός άχρωμου αντιδραστηρίου της γουαγιακόλης (guaiac) μετά από λήψη 3 δειγμάτων κοπράνων από διαδοχικές κενώσεις. Προσωπικά, όπως κι άλλοι πολλοί συνάδελφοι, συνιστώ την λήψη 6 δειγμάτων. Βλέπετε αν υπάρχει κάποια μικροαιμορραγία, δεν είναι πάντα συνεχόμενη, ως εκ τούτου τα περισσότερα δείγματα αυξάνουν και τις πιθανότητες ανίχνευσης. 
Λόγω, δυνητικά λανθασμένων θετικών αποτελεσμάτων, η μέθοδος απαιτεί μια σχετική διαιτητική αγωγή, με αποφυγή κατανάλωσης κρέατος, ιδίως ωμού ή μισοψημένου, λήψη φαρμάκων όπως ασπιρίνη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, σίδηρο, βιταμίνη C κτλ. . Επίσης, ένα θετικό αποτέλεσμα μπορεί να προέρχεται από άλλες εστίες, όπως π.χ. μικροποσότητες αίματος από αιμορροΐδες, ραγάδες του πρωκτού, οισοφαγίτιδα, ουλίτιδα.

Η ανοσοχημική μέθοδος ανίχνευσης μικροσκοπικού αίματος στα κόπρανα έχει πρόσθετα πλεονεκτήματα σε σχέση με τη χημική δοκιμασία. Η δοκιμασία αυτή είναι πιο ευαίσθητη προς την ανθρώπινη αιμοσφαιρίνη, συνεπώς επισημαίνει συχνότερα τα παθολογικά ευρήματα. Επίσης, για τον ίδιο λόγο, δεν επηρεάζεται από την διατροφή.
Τα ταμεία δεν καλύπτουν τα έξοδα γι’ αυτή την δοκιμασία.

Μια άλλη μη επεμβατική εξέταση που δεν αναλαμβάνουν τα ασφαλιστικά ταμεία είναι η αξονική κολονογραφία, κατά την οποία μέσω ειδικής τεχνικής λαμβάνουμε δισδιάστατη ή τρισδιάστατη εικόνα όλου του αυλού του παχέος εντέρου. Φυσικά, σε περίπτωση διαπίστωσης πιθανού παθολογικού ευρήματος, απαραίτητη και πάλι η κολονοσκόπηση.

Λοιπόν παιδιά, δεν θα επεκταθώ άλλο! Όπως πάντα παραμένω ανοικτός για ερωτήσεις! 
Και μια συμβουλή...Όσοι από εσάς δεν το αποφασίσατε ακόμη…σπεύσατε…κι όχι βραδέως! 

Γιάννης Αρβανιτάκης 

Πηγές

http://www.dkfz.de/de/presse/pressemitteilungen/2017/bilder/Darmkrebs.jpg
https://www.medicinenet.com/fecal_occult_blood_tests/article.htm
https://www.anticancersociety.org.cy/el/file/1L9+LmT1cinGpdeP_+CepQ==/
https://www.kbv.de/html/darmkrebsfrueherkennung.php

Τρίτη 26 Μαρτίου 2019

Για τα τερλίκια ρε γ@...ο;

Σχολιάζει ο Απόστολος Πουτουλούδης
Αν σε αυτήν την χώρα υπήρχε ίση μεταχείρηση για όλους, χωρίς διακρίσεις, αν?

Αν σε αυτήν την χώρα η εφαρμογή των νόμων γινόταν χωρίς εξαιρέσεις, αν?
Αν σε αυτήν την χώρα δεν ευνοούνταν οι δυνατοί και δεν αδικούνταν οι αδύνατοι, αν?
Αν σε αυτήν χώρα δεν περιφρονούσαν τον κόπο των τίμιων ανθρώπων, αν?
Αν σε αυτήν την χώρα μπορούσαν να ζήσουν με αξιοπρέπεια οι γέροντες, αν?
Αν σε αυτήν την χώρα δεν υπήρχαν πολιτικοί να μας δουλεύουν ψιλό γαζί, αν?
Αν, αν, αν, αν ..θα μπορούσαμε να βάλουμε εκατοντάδες αν?..ίσως τότε, κάτι να καταλαβαίναμε..
Πόσο περήφανοι θα νιώσαν ορισμένοι, που εφάρμοσαν κατά γράμμα όσα ορίζει ο νόμος και να συλλάβουν μια γυναίκα 90 χρονών, που είχε το θράσος, ήκουσον ήκουσον, να πουλήσει τερλίκια στον δρόμο...
Επειδή και οι μανάδες μας στη ζωή τους πούλησαν, άλλες αυγά, άλλες τυριά, άλλες λίγο σιτάρι, για να μπορέσουν να δώσουν τον οβολό τους στα εγγόνια τους, θα τους έλεγα, πως νιώθουμε το ίδιο ένοχοι για την εκτροπή της οικονομίας μας!

Σάββατο 16 Μαρτίου 2019

Martina Stamatia Seidel-Kontoú

Γράφει η Martina Stamatia Seidel-Kontoú

Martina είναι το χαϊδευτικό μου όνομα και Σταματία το βαπτιστικό μου. Seidel(Ζάηδελ) το επίθετο του μακαρίτη γερμανού συζύγου μου και Κοντού το πατρικό μου επίθετο.
Eίμαι συγγραφέας γερμανικής γλώσσας και παράλληλα ασχολούμαι με τη φωτογραφία. Στην ελληνική γλώσσα δυσκολεύομαι δυστυχώς πάρα πολύ, διότι έφυγα πιτσιρικούλα για Γερμανία (μόλις είχα τελειώσει το δημοτικό  σχολείο στην Παραμυθιά Θεσπρωτίας) απ΄ όπου και κατάγομαι. Τώρα έφθασα ήδη στά 70 και ακόμα είμαι μόνιμος κάτοικος Γερμανίας. Εδώ σπούδασα στα νιάτα μου - καθώς ανακάλυψα το ποιητικό μου ταλέντο - μερικά εξάμηνα λογοτεχνίας. (Absolventin der Hamburger Axel Anderson Fernstudium-Akademie). Έγινα μέλος διαφόρων συγγραφικών συλλόγων και σωματείων, λαμβάνοντας μέρος σε συγκεντρώσεις εργασίας και σε αμέτρητες ποιητικές εκδηλώσεις σε όλη την Γερμανία. Θέλω να πιστεύω με επιτυχία! Πάντως μολύβι και τεφτέρι δεν λείπουν ποτέ από τα χέρια μου, μα ούτε κι η φωτογραφική μηχανή. Το ένα συμπληρώνει το άλλο, όπως συνήθως και στις αναρτήσεις μου στο  Facebook.





 Να γιατί έγινα συγγραφέας, που είναι και η κυριότερη αποστολή της ζωής μου, όχι βέβαια για να καζαντίσω, ούτε σκοπό έχω να γίνω διάσημη, αλλά μόνο και μόνο για να προσφέρω ευρύτερα στην κοινωνία, αλλά και στον μεταγενέστερο κόσμο, κάτι το ίσως ωφέλιμο από την πηγή της αισιόδοξης γνώσης μου. Το ίδιο ισχύει και για κάθε μου φωτογραφία.