Η αξία της ζωής

Με κίνητρο την ληστεία, για ακόμη μια φορά, γίναμε μάρτυρες πριν λίγες μέρες της άγριας δολοφονίας μιας νεαρής μητέρας από αδίστακτους ληστές. Δεν είναι η πρώτη φορά που δολοφονούν συμπολίτες μας. Τα κίνητρα πολλά, αλλά δύσκολα μπορεί τα κατανοήσει ανθρώπινος νους την βαναυσότητα των δραστών.
Πολλές φορές αναρωτήθηκα, πως είναι δυνατόν να αφαιρέσουν ανθρώπινες ζωές με πρωτοφανή μανία, ακόμη και για ασήμαντη αφορμή? Τι είναι αυτό που τους κάνει τόσο απάνθρωπους, αδίστακτους, παράλογους, τους οδηγεί σε σκοτεινά μονοπάτια της ύπαρξης τους? Είναι η απελπισία, ο θυμός, η εκδίκηση, η απληστία, η ζήλεια, η καταπίεση, η ανέχεια,η επιβολή, η ικανοποίηση, η αδιαφορία, η διαταραχή προσωπικότητας? Πως είναι δυνατόν να κυλοφορούν ανάμεσα μας και εμείς να μην μπορούμε να τα αποτρέψουμε. Που είναι η οικογένεια, τι κάνει το σχολείο, η Κοινωνία, η Πολιτεία? Μήπως τελικά γίναμε αδιάφοροι, ματαιόδοξοι, ανεκτικοί και δεν μας προκαλεί καμιά εντύπωση η βαναυσότητα?
Πιστεύετε αν οι νόμοι γίνουν αυστηροί θα σταματήσουν τα εγκλήματα? Αν ναι, γιατί στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής δεν πτοούνται, εφόσον γνωρίζουν πως η ισόβια κάθειρξη διαρκεί μέχρι τον θάνατο τους και ίσως αντιμετωπίσουν και την ηλεκρική καρέκλα?
Πιστεύετε πως φταίνε οι πολυπολιτισμικές κοινωνίες, η ανομοιογένεια, οι ραγδαίες εξελίξεις? Μήπως δεν πρετοιμαστήκαμε κατάλληλα, εννοώ εκπαιδευτικά, ώστε να μειωθούν φαινόμενα ξενοφοβίας, ρατσισμού, περιθωριοποίησης?
Παρατηρούσα προχθές κάποια στατιστικά στην Γερμανία που δείχνουν τον αριθμό των θυμάτων σε σχέση με το αδίκημα της ληστείας και δαπίστωσα πως όσο περνούσαν τα χρόνια υπήρχε μείωση των δολοφονιών. Αν είναι έτσι και με όσους πρόσφυγες που έχουν έρθει καθώς αναφερόμαστε συχνά σε αυτούς, γιατί μειώνονται? Μήπως εδώ η κοινωνία είναι προετοιμασμένη καλύτερα και η Δικαιοσύνη εφαρμόζει σωστά τους νόμους?
Μήπως φταίνε τα ΜΜΕ, όσα διαβάζουμε και βλέπουμε? Αν ναι, γιατί τα εγκλήματα γινόντουσαν και παλαιότερα χωρίς αυτήν την πληθώρα των ΜΜΕ? Ρίξτε μια ματιά στα εγκλήματα που έχουν γίνει σε κάποια μέρη της Ελλάδας, όπως στην Κρήτη και θα καταλάβετε!
Η προσωπική μου άποψη είναι, πως αν δεν εντείνουμε τις προσπάθειες στον τρόπο εκπαίδευσης, δεν δημιουργήσουμε ανθρώπους με στόχους, να γνωρίζουν τις υποχρεώσεις και τις συνέπειες των πράξων τους, δεν θα καταφέρουμε τίποτα! Ο μελλοντικός πολίτης θα θυμίζει τον πρωτόγονο άνθρωπο που γυρνούσε με ένα ρόπαλο στο χέρι..
Και οι τιμωρίες χρειάζοντα να είναι παραδειγματικές, αλλά η εκπαίδευση είναι αυτή που θα αλλάξει τον κόσμο! Για όσους το θέλουν! Οποιος έχει όρεξη για δουλειά θα βρεί, τα υπόλοιπα είναι φτηνές δικαιολογίες!
ΥΓ. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν ζήσει την φρίκη του πολέμου και θέλουν να ενταχθούν στον ευρωπαικό τρόπο ζωής, να δουλέψουν να προσφέρουν, να απολαύσουν, χωρίς να καταφεύγουν στην βία και προσπαθούν να τα καταφέρουν σεβόμενοι όσους τους υποδέχτηκαν. Για όλους αυτούς αξίζει να είμαστε δίπλα τους! Για όσους έχουν μια διαφορετική αντίληψη περί δικαιωμάτων και υποχρεώσεων η Πολιτεία και η Δικαιοσύνη πρέπει να κάνει σωστά την δουλειά τους! Ως Κοινωνία έχουμε τον δικό μας ρόλο! Ως homo economicus τα καταφέραμε μια χαρά, αλλού πατώσαμε!

Περνάς και χάνεσαι

ΠΕΡΝΑΣ ΚΑΙ ΧΑΝΕΣΑΙ

https://www.youtube.com/watch?v=BFNG_-mWD80&list=PLPflzxPJViD8MRn1RPF7s5wJK1uA6Y6dm&index=24

Στίχος: Απόστολος Πουτουλούδης 

Μουσική/ τραγούδι: Γιάννης Αρβανιτάκης 

περνάς και χάνεσαι 

στους λεπτοδείκτες που γυρνούν 

στα τρένα που περνούν 

στους έρωτες που φεύγουν 

στα ξενύχτια στα ποτά 

στης μοναξιάς την αγκαλιά 

μες σε καπνούς τσιγάρων 

περνάς και χάνεσαι 

σε καθρέφτες και σκιές

σε σκοτεινές διαδρομές 

σε σιωπηλές οθόνες 

στα σκοτεινά μας μυστικά 

σε φιλμ νουαρ του σινεμά 

σε μια σκηνή θεάτρου 

περνάς και χάνεσαι 

στα πλοία της γραμμής

σε ένα ταξίδι της φυγής 

στην αυταπάτη μιας στιγμής 

στα μονοπάτια των τρελών 

στους εφιάλτες των παιδιών 

και σε θλιμμένα μάτια 

περνάς και χάνεσαι 

στων σαλτιμπάνκων τις ορδές 

στων πολυβόλων τις ριπές 

σε λιονταριών αρένες 

σε αγριεμένες θάλασσες 

σε αλγηδόνες νύχτες 

μες σε πυκνές ομίχλες 

περνάς και χάνεσαι ζωή 

σε όνειρα που σβήνουν 

σε πάθη και σε λάθη 

στης ξενιτιάς τα βάθη 

ΥΓ. Οι σκηνές που έχουν χρησιμοποιηθεί από διάφορα φίλμ δεν έχουν κανένα κερδοσκοπικό χαρακτήρα..

Τα μάτια σου

Μέσα από το τραγούδι μας, θελήσαμε να ζωντανέψουμε τις δικές σας αναμνήσεις, τις όμορφες στιγμές που κρατάτε φυλαγμένες στο συρτάρι της καρδιάς σας. Το βλέμμα είναι η ωραιότερη φωτογραφική μας μηχανή και όσα κατά καιρούς αποθηκεύει, τα κουβαλάει για μια ζωή. Ο καθένας μας έχει να θυμάται, μέσα από κάποια μάτια, μια ιστορία αγάπης, μια εικόνα χαραγμένη στην μνήμη του, οποιαδήποτε κι αν είναι αυτή, να τον κρατάει συντροφιά στα ταξίδια του και όπως λέει και ένα γνωστό τραγούδι ,΄΄χωρίς αγάπη, πού θα πας στην μπόρα και στ' αγιάζι΄΄.

https://www.youtube.com/watch?v=E7yOEz1XuCo&fbclid=IwAR2HriLiLT8ty0VRGF2LCJiyfuGUcyDpITdf3tltGoLm6rpEgJONKxm__IY

Τα μάτια σου 

Στίχος Απόστολος Πουτουλούδης

Μουσική τραγούδι Γιάννης Αρβανιτάκης

των ματιών σου την εικόνα 

και το βλέμμα σου 

κράτησα για συντροφιά 

στα ταξίδια μου

 κράτησα για συντροφιά 

στα ξενύχτια μου 

να μ΄αγκαλιάζει στις σιωπές 

και στις ρωγμές του χρόνου 

Τα μάτια σου, αχ τα μάτια σου

 τα συναντώ ακόμα στης μοναξιάς μου τον βυθό 

στης ξενητιάς τα μέρη 

Τα μάτια σου, αχ τα μάτια σου 

τ΄ αναζητώ ακόμα 

τα καρτερώ στα βάσανα

στης ερημιάς πελάγη  

των ματιών σου την εικόνα  

κράτησα για να θυμάμαι 

σαν παλιά φωτογραφία 

στης καρδιάς μου το συρτάρι

 κράτησα για να θυμάμαι 

στο ταξίδι μιας ζωής 

όσα έχω αγαπήσει 

μέσα στο βλέμμα σου

Περί εμβολίων..εν γένει..του Γιάννη Αρβανιτάκη

Ένα ακόμη άρθρο του αγαπητού μου φίλου, Γιάννη Αρβανιτάκη, για την σημασία των εμβολιασμών. Όσοι επιθυμείτε να το διαβάσετε μεταβείτε στον σύνδεσμο που βρίσκεται στο τέλος, κάνοντας ΄΄κλικ΄΄ . Να κάνω και ο ίδιος κάποιες γενικές παρατηρήσεις-σχόλια, ελπίζοντας να συνεισφέρω σε αυτό που ονομάζουμε δημόσια συζήτηση.. Οι εμβολιασμοί έχουν αποδειχθεί πως είναι το καλύτερο μας όπλο στην μετάδοση των ασθενειών. Αν και πολλοί εμβολιασμοί εξαρτώνται από την ελεύθερη βούληση των πολιτών, προσωπική μου άποψη είναι, πως θα έπρεπε να γίνοναι υποχρεωτικά σε τέτοιες περιπτώσεις, όπως είναι σήμερα με την COVID-19 . Ακόμη και τα περιοριστικά μέτρα, αυτό τον σκοπό έχουν, δηλ. να περιοριστεί η μετάδοση σοβαρών ασθενειών και μάλιστα, το ίδιο το Σύνταγμα για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου το ορίζει. Είναι αδύνατον να μην περιορστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα εν μέσω πανδημίας. Μακάρι να υπήρχε άλλος τρόπος! Ας μην ξεχνάμε πως δημοκρατία δεν σημαίνει μόνο δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις. Η ζωή γίνεται δυσκολότερη για πολίτες που ήδη ζούσαν υπό την πίεση καταπιεστικών καθεστώτων. Ο ιός αλλάζει ριζικά πολλά πράγματα σε διεθνές επίπεδο και επιδεινώνει την κατάσταση σε φτωχές χώρες με σοβαρές κοινωνικές συνέπειες.
Τώρα, όσα ακούγονται, για δήθεν ΄΄αποτελεσματικά φάρμακα, πως δεν μας τα φέρνουν για οικονομικούς λόγους΄΄, ΄΄εμείς θα σας προστατεύαμε καλύτερα΄΄, για ΄΄Χουντοαπαγορεύσεις που μας επιβάλουν΄΄, κ.λπ. , εγώ τα ακούω βερεσέ! Γίνεται μια παγκόσμια προσπάθεια, παρά τα λάθη, να ξαναμπούμε στην κανονικότητα και κανένα παγκόσμιο σχέδιο ελέγχου δεν υπάρχει να στερίσει τις ελευθερίες μας, όπως ισχυρίζονται ορισμένοι. Στην εποχή μας ο έλεγχος είναι εύκολη υπόθεση και δεν χρειάζεται να μας ρίξουν έξτρα ιούς για να το καταφέρουν..Θεωρώ επίσης πως τα πήγαμε αρκετά καλά στην διαχείρηση της πανδημίας στην χώρα μας και είμαι σίγουρος, πως το σύστημα Υγείας θα βγεί τελικά ενισχυμένο. Επίσης πιστεύω, πως χωρίς την βοήθεια της ΕΕ, αν δηλ. δεν είχε ενεργοποιήσει μηχανισμούς χρηματοδότησης και στήριξης των πληγέντων θα βρισκόμασταν σε χειρότερη θέση, λόγω και της δεινής μας οικονομικής κατάστασης, ίσως να είχαν ανοίξει παλιά χαρακώματα συγκρούσεων.
Αυτό που όλοι θέλουμε και ευελπιστούμε όλοι μας, είναι να περάσει η πανδημία όσο ανώδυνα γίνεται και να στηριχτούν περισσσότερο όσοι πλήττονται. Το να επιστρέψεις π.χ σε επιχειρήσεις, χρήματα ορισμένων μηνών που τα έχουν πληρώσει μέσω φορολογίας, δεν είναι κάτι το δραματικό. Αν αυτοί οι άνθρωποι δεν στηριχτούν τώρα που το έχουν ανάγκη, πότε θα γίνει? Αν κλείσουν τις επιχειρήσεις τους το κόστος αργότερα θα είναι μεγαλύτερο. Είναι δύσκολα για πάρα πολλούς ανθρώπους, όχι μόνο από οικονομικής άποψης αλλά και στον τομέα της ψυχικής υγείας, όμως ας μην ξεχνάμε, πως αν τα άφηναν όλα ανεξέλεγκτα θα υπήρχε μια χαώδης κατάσταση με πολύ οδηνηρές συνέπειες...Χρειαζόμαστε γέφυρες συνεργασιών για να κερδίσουμε τον ΄΄πόλεμο΄΄ και αλληλεγγύη! Θα τα καταφέρουμε! Ελπίζω μετά και το πέρας της πανδημίας να επαναξεταστούν θέματα που αφορούν την δικαιοσύνη, την ισότητα, την κατανομή βαρών, την ελάφρυνση χρέους και πολλά άλλα ζητήματα..όμως ας μην ξεφεύγω από το θέμα..
Ελπίζω ο Γιάννης να βοήθησε να κατανοήσουμε τουλάχιστον την σημασία των εμβολιασμών και να καμφθούν οι αμφιβολίες – αντιρρήσεις ορισμένων φίλων για τους εμβολιασμούς. Έχουμε καιρό και για διακοπές, για μαζώξεις και για όλα τα υπόλοιπα!

Απόστολος Πουτουλούδης 10.02.2021

ΠΕΡΙ ΕΜΒΟΛΙΩΝ...ΕΝ ΓΕΝΕΙ!

Εμβολιοκόπωση; 

του Γιάννη Αρβανιτάκη

Φίλες και φίλοι,

μια πρόσφατη ανάρτηση της αγαπημένης μου φίλης Αγγέλας, καθώς και τα σχόλια που την συνόδευσαν, μου έδωσαν την αφορμή να προσθέσω, να σημειώσω και να επαναλάβω ορισμένα πράγματα γύρω από τα εμβόλια.

Εν πρώτοις, στην συγκεκριμένη περίπτωση, όπως και για κάθε ανάλογη μελλοντική πανδημία, η οποία υποθάλπει τεράστιους κινδύνους και απειλεί την ανθρωπότητα, τάσσομαι ανεπιφύλακτα υπέρ του υποχρεωτικού εμβολιασμού. Επίσης, όπως είχα ήδη τονίσει στο παρελθόν, είμαι της γνώμης, πως οι γιατροί και όλοι όσοι ανήκουν στο υπόλοιπο νοσηλευτικό προσωπικό πρέπει να

εμβολιάζονται πρώτοι! Έτσι, εκτός από την δική τους προστασία, θα συμβάλλουν στην καταπολέμηση του κατανοητού άγχους που διακατέχει τον γενικό πληθυσμό!

Τα ερωτηματικά, η αβεβαιότητα, η ανασφάλεια, οι φόβοι των μεταλλάξεων, τα υπαρξιακά άγχη, παραμένουν και τα ΜΜΕ ...

για ανάγνωση του άρθρου..

https://iarvan-hellas.blogspot.com/2021/02/blog-post.html?fbclid=IwAR1WaQFIE_7exaqHjSdeG2wHCaBqNmXuI07EJpjQFp3kvu22pROsSIjU5qE#more

Κόμματα κηδεμόνες

Πως μπορείς να κατηγορήσεις τα παιδιά, όταν εμείς οι ίδιοι δημιουργούμε το χάος, όταν επιμένουμε σε πολιτικές που στηρίζουν ένα απαρχαιωμένο σύστημα αντίληψης, που είναι ανίκανο να συμβαδίσει με τις σύγχρονες ανάγκες-απαιτήσεις, όταν αγνοούμε τις υποχρεώσεις και προβάλλουμε μόνο τα θέλω και τις επιθυμίες μας?
Οι παλαιοκομματικές αντιλήψεις θα αποτελούν πάντα τροχοπέδη στην προοπτική ενός τόπου.
Να σας δώσω ένα απλό παράδειγμα αναφέροντας την λέξη ΄΄παγκοσμιοποίηση΄΄. Οι περισσότεροι, είμαι σίγουρος, πως θα δούν μόνο την αρνητική (απειλή) ή την θετική πλευρά (ευκαιρία), ενώ ελάχιστοι θα δούν τα θετικά, θα επισημάνουν τα αρνητικά και θα προτείνουν λύσεις. Τον ΄΄κόσμο΄΄ μας εν μέρει, τον αντιλαμβανόμαστε και μέσω της συνήθης ιδεολογικής -κομματικής μας ταυτότητας. Γι΄αυτό και οι αποφάσεις, οι ενέργειες μας επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από τις κομματικές-ιδεολογικές μας αντιλήψεις και γι΄αυτό τα κόμματα ψάχνουν την ΄΄πελατεία΄΄ τους σε όλους τους χώρους, ακόμη και μέσα στην εκπαίδευση. και κάπως έτσι, για χρόνια πολλά, διαιωνίζονται νοσηρές καταστάσεις, με τεράστιο κοινωνικό κόστος.
Μακάρι να υπάρξει κάποτε ανταγωνιστική-ανθρωπιστική παιδεία, μακριά από κάθε κομματικό - συντεχνιακό εναγκαλισμό. Δεν χρειάζονται τα κόμματα - κηδεμόνες για να σκεφτούν ή να διαμαρτυρηθούν τα παιδιά μας. Μέσα απο συζητήσεις και πολλές άλλες δραστηριότητες μπορούν να το πετύχουν πολύ καλύτερα.

Απόστολος Πουτουλούδης

Το παράνομο ραδιάκι

Από τα ομορφότερα συναισθήματα που βιώνεις ως άνθρωπος, είναι όταν αισθάνεσαι λεύτερος, όταν ταξιδεύεις ελεύθερα, διαβαίνεις από χώρα σε χώρα χωρίς περιορισμούς, χωρίς να υπόκεισαι σε

συνοριακούς ελέγχους, όταν μπορείς να εργάζεσαι σε χώρα της δικής σου επιλογής, εφόσον είναι εφικτό και έχεις το δικαίωμα. Με την συνθήκη του Σένκεν, που υπεγράφη για πρώτη φορά το 1985 μεταξύ 5 χωρών της  Ευρωπαϊκής Ένωσης και σταδιακά όσων ακολούθησαν, η ελεύθερη διακίνηση προσώπων και εμπορευμάτων, ήταν κατά την γνώμη μου, ιδιαίτερα σημαντική απόφαση. Δημιούργηθηκαν για πρώτη φορά ενιαία σύνορα, κοινά εξωτερικά σύνορα, όπως ακριβώς αρμόζει σε μια οικογένεια.
Θυμάμαι τους εξευτελιστικούς ελέγχους που διενεργούσαν οι συνοριοφύλακες ή οι τελωνειακοί πριν την συμφωνία για ελεύθερη διακίνηση. Κάποτε σε μικρή ηλικία, στην επιστροφή με τρένο από την Γερμανία, μεταξύ και πολλών άλλων περιστατικών, θυμάμαι σε ένα από αυτά, την έντονη συζήτηση της γιαγιάς μου με έναν τελωνειακό για ένα μικρό ράδιο. Παράνομο και ύποπτο το αντικείμενο κατά την γνώμη του, που δεν δικαιούτο να κυκλοφορεί ελεύθερο χωρίς δασμούς, παιχνιδάκι να παίζει το παιδούδ΄ι, σύμφωνα με την γνώμη της γιαγιάς μου. Επικράτησε η δεύτερη μετά κόπων και βασάνων.
Ο καθένας προσπαθούσε να κρύψει ό,τι μπορούσε, ακόμη και στα πιο απόκρυφα σημεία του σώματος.
Η διαδρομή προς την ελευθερία, την ασφάλεια, είναι κοπιαστική, βασανιστική και μόνο όσοι την έχουν βιώσει μπορούν να καταλάβουν την αξία της.
Αν και υπάρχουν πολλά προβλήματα ακόμη προς επίλυση, καταφέραμε να βελτιώσουμε τις ζωές μας, να συνυπάρξουμε με άλλες εθνοτικές ομάδες χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα. Σεβαστήκαμε, αλλά και μας σεβάστηκαν. Ο σεβασμός ήταν αμφίδρομος.
Μετά όμως και τις διεθνείς εξελίξεις, οικονομική κρίση, πόλεμος στην Συρία οι αυξημένες προσφυγικές ροές δημιούργησαν πρόσθετα προβλήματα που έπρεπε να τα διαχειριστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση.
Μεταξύ όμως των όρων της συνθήκης του Σένκεν είναι και ο αυστηρός έλεγχος των εξωτερικών συνόρων για υψηλή ασφάλεια μεταξύ των χωρών που έχουν υπογράψει την συνθήκη, ενώ ταυτόχρονα ισχύει για όλους και ένα σύνολο κανόνων που καλύπτει διάφορους τομείς.
Τα εσωτερικά σύνορα της Ένωσης μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορούν να κλείσουν, όταν υπάρχουν λόγοι δημόσιας ασφάλειας και μόνο για περιορισμένη περίοδο.
Με τα εξωτερικά σύνορα τι γίνεται?
Οτιδήποτε κι αν αποφασίσουμε, κλειστές ή ανοιχτές δομές, όσες προσλήψεις συνοριοφυλάκων κι αν κάνουμε, όσα συρματοπλέγματα κι αν προσθέσουμε, χωρίς ολικές λύσεις,συνεργασίες, το προσφυγικό-μεταναστευτικό ζήτημα δεν πρόκειται να λυθεί. Η Ευρώπη πρέπει να αναζητήσει λύσεις, όπως η στήριξη προσφύγων κοντά στις εστίες τους, να διαφυλάξει την ασφάλεια τους στις χώρες που ζουν.
Όση καλή διάθεση κι αν έχουμε, να βοηθήσουμε κατατρεγμένους ανθρώπους, η κατάσταση θα πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο. Ούτε με το να ανοίξεις τα σύνορα, να γκρεμίσεις τους φράχτες θα λύσεις το προσφυγικό πρόβλημα, γιατί δημιουργούνται ταυτόχρονα άλλα, που είναι σοβαρότερα και εμπεριέχουν κινδύνους για την ελληνική κοινωνία, την δημόσια ασφάλεια.
Γι΄ αυτό πιστεύω πως η δημιουργία νέας δομής φιλοξενίας μεταναστών ή η αύξηση της δυναμικότητας στην ήδη υφιστάμενη δομή δεν θα λύσει το πρόβλημα και θα δημιουργήσει περισσότερα. Η διάνοιξη νόμιμων οδών μετανάστευσης είναι ο μόνος τρόπος που εξασφαλίζει ισορροπίες. Χρειαζόμαστε στον τόπο μας τους μετανάστες, όπως χρειαζόμαστε και πολιτικές προτάσεις για την ανάπτυξη, την ευημερία. Η παράνομη μετανάστευση όμως πρέπει να σταματήσει εδώ και τώρα. Ο Έβρος είναι μια ευαίσθητη περιοχή που φυλάττει σύνορα, όχι μόνο τα δικά της, αλλά και της Ευρώπης. 

Η προσέγγιση αυτή δεν αναιρεί την ιδέα της πολιτισμικότητας, δεν εχθρεύεται, δεν είναι αντίθετη με άλλες εθνότητες. Προστατεύει την ομαλότητα και δημιουργεί προυποθέσεις για την μελλοντική μας σχέση-συνεργασία με άλλους πολιτισμούς.

Συνύπαρξη

Στην πρώτη Σύνοδο των Ηνωμένων Εθνών για την αντιμετώπιση των μεγάλων ροών προσφύγων και μεταναστών, ο ΟΗΕ δεσμεύτηκε να προστατέψει τα δικαιώματα τους, αλλά και να υπάρξει διεθνής συνεργασία για επίλυση της ανθρωπιστικής κρίσης που είχε ξεσπάσει μετά τον πόλεμο στην Συρία.
Η « Δήλωση της Νέας Υόρκης για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες» υιοθετήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2016.
Η βία και οι σκοτωμοί δεν σταμάτησαν ποτέ και είναι λογικό οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης, οι διώξεις, οι φυσικές καταστροφές, να οδηγούν τους ανθρώπους σε αναζήτηση καλύτερης τύχης και ήταν αναμενόμενο να υπάρξει αυξημένο μεταναστευτικό ρεύμα, όχι μόνο από την Συρία, αλλά και από την Αφρική προς τον ευρωπαϊκό Βορά με ενδιάμεσους σταθμούς, όπως η Ελλάδα. Σχεδόν κάθε ένα δυτευρόλεπτο εκτοπίζεται και κάποιος από την γενέτειρα του για τους λόγους που προαναφέραμε. 

Η βόρειος Ευρώπη είναι ο επίγειος παράδεισος γι΄αυτούς, όχι μόνο λόγω συνθηκών διαβίωσης, αλλά και κοινωνικών επιδομάτων που δίνονται εφ΄όρου ζωής.
Η βόρειος Ευρώπη, λόγω έλλειψης εργατών, αλλά και του δημογραφικού προβλήματος πάντα αναζητούσε λύσεις μέσω την μετανάστευσης. Η κρίση, μετά το 2015, ήταν μια ευκαιρία για αρκετές χώρες να ενσωματώσουν στο εργατικό δυναμικό τους αρκετούς από το προσφυγικό -μεταναστευτικό κύμα.
Η διαχείρηση των μεταναστευτικών ροών όμως δεν είναι εύκολη υπόθεση και πάντα εγκυμονεί κινδύνους, λόγω και των παράνομων ροών, που αρκετές φορές είναι σκόπιμες με παραινέσεις και εξαναγκασμούς για να εξυπηρετηθούν γεωπολιτικά συμφέροντα.
Από την στιγμή όμως, που μια κοινωνία για διάφορους λόγους αποφασίζει να ενσωματώσει άλλες πολιτισμικές ομάδες είναι υποχρεωμένη να εξασφαλίζει και τις προοπτικές για αρμονική συνύπαρξη όλων των πολιτών
Η εξέλιξη των κοινωνιών πρέπει να δημιουργεί συνθήκες ενσωμάτωσης, συνθήκες κοινωνικής συνοχής και συνύπαρξης διαφορετικών πολιτισμικών ομάδων.
Δυστυχώς αποτυγχάνουμε σε πολλούς τομείς  Το βλέπουμε στην καθημερινότητά μας, στην αδιαφορία που δείχνουν ορισμένες πολιτισμικές ομάδες να σεβαστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα, όσα με πολύ κόπο κατακτήθηκαν.
Η αδυναμία σωστής διαχείρισης οφείλεται και σε φοβικές πολιτικές που εφαρμόζουν οι δυτικές κοινωνίες. Πολιτικές που ενισχύουν τον ρατσισμό και τον ακροδεξιό λόγο.
Υποχρεώσεις και δικαιώματα ρυθμίζουν την ομαλή λειτουργία της δημοκρατίας.
Από τους καλούς φίλους και υποστηριχτής των ανοιχτών κοινωνιών, Andreas Stache, υποστηρίζει πως χρειάζεται υπομονή και πως μόνο η τρίτη γενιά, σύμφωνα με έρευνες, θα είναι σε θέση να ενσωματωθεί πλήρως. Υπομονή δηλαδή 40 χρόνια..
ΥΓ. Να μην ξεχνάμε πως υπήρξαν εθνοτικές ομάδες που έχουν παίξει σημαντικό πολιτισμικό και δημογραφικό ρόλο στους χώρους εγκατάστασης. Με όλους αυτούς γίνεσαι συνοδοιπόρος.. με τους υπόλοιπους τι γίνεται?

Απόστολος Πουτουλούδης 12.01.2021